فرآیند الکتروفیوژن اندکی با روش جوشکاری ذوبی حرارتی ، متفاوت است . تفاوت اصلی در شیوه گرم کردن محل اتصال است . در روش جوشکاری ذوبی حرارتی از ابزارهای حرارتی برای گرم کردن سطح لوله و اتصالات استفاده می شود ولی در روش الکتروفیوژن ، حرارت به شکل داخلی و از طریق جریان الکتریکی ایجاد می شود . این امر با استفاده از فلزات یا پلیمر های هادی الکتریسیته در فصل مشترک ، میسر می گردد.

در لوله های پلی اتیلن ، استحکام جوش ایجاد شده به روش الکتروفیوژن ، بیشتر از جوش ذوبی سر به سر است .

جفت کن (کوپلینگ ) الکتروفیوژن ، از اتصالات رایج برای متصل نمودن دو لوله پلی اتیلن به یکدیگر به شمار می رود .

در عکس زیر تصویر شماتیکی از یک اتصال الکتروفیوژن ، نشان داده شده است. جریان الکتریکی از طریق دستگاه جوشکاری الکتروفیوژن و به کمک جعبه کنترل آن به دو انتهای اتصال منتقل می شود .

 

 

 

همانند روش های جوشکاری ذوبی حرارتی ، انواع اتصالات زینی و سوکتی نیز در روش الکتروفیوژن ، مورد استفاده قرار می گیرد . اصول فرآیند الکتروفیوژن ، برای اکثر اتصالات یکسان و قابل تعمیم است .