فرآیند الکتروفیوژن

الکتروفیوژن یک روش ایجاد درجه حرارت بالا است که معمولا برای جوش دادن لوله ها به خصوص برای اتصالات لوله پلی اتیلن، با استفاده از مقاومت در برابر جریان الکتریکی است. اتصالات لوله ها، عمدتا به دو صورت انجام می شود: 1- اتصالات سر به سر ( بات فیوژن )، 2- اتصالات الکتروفیوژن.

این اتصالات توسط فرآیند الکتروفیوژن انجام می شود.

الکتروفیوژن، فرآیندی است که در طی آن دمای ذوب ( گرمای جوش )، توسط سیم پیچ هایی که در مقابل عبور جریان الکتریکی، مقاومت بالایی دارد، به محل اتصال اعمال می شود. الکتروفیوژن، نوعی جوش دادن موضعی است. این سیم در هنگام عبور جریان الکتریکی باعث ایجاد گرمای ذوب می شود. در این حالت پس از ایجاد گرمای جوش جهت فرآیند ذوب که به صورت موضعی در محل کوپلر است، باید دو سر لوله کاملا ثابت باقی بمانند تا عمل اتصال کامل رخ دهد. همچنین تمیز بودن محل جوش برای ایجاد کیفیت و مقاومت در این اتصالات، مهم است.

شکل 1: دستگاه جوش الکتروفیوژن

مزایای فرآیند الکتروفیوژن ( جوش الکتروفیوژن ):

با این فرآیند، لوله ذوب شده و اجزای دو لوله، تحت دمای بالا ( گرمای جوش ) با هم آمیخته و سپس سرد می شوند؛ در این اتصالات، از اتصال کوپلر که از سیمی با مقاومت الکتریکی تشکیل شده است، استفاده می شود.

از جمله مزایای این فرآیند نسبت به بات فیوژن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سهولت دسترسی: برای استفاده در شرایطی که دسترسی در آنجا دشوار است، مثلا گودال‌ها یا اطراف لوله‌های دیگر بهتر است.
  • اندازه لوله: این روش را برای لوله های با قطر بسیار کم تا قطر بسیار زیاد می توان انجام داد.
  • مصالح لوله: این روش برای اتصال درجه های گوناگون جنس یک ماده، قابل استفاده است.
    •  شبکه های آبی و گازی به واسطه اتصال تک جداره لوله پلی اتیلن انجام می شود.
    •  شبکه های فاضلاب جهت اتصال لوله پلی اتیلن دور جداره کاروگیت و اسپیرال نیز به کار می رود.
  •  ساختار لوله: این فرآیند برای اتصال لوله ها با ابعاد مختلف قابل استفاده است.

شکل 2: از جمله مزایای فرآیند الکتروفیوژن، این است که قابل استفاده در هر مکان و ابعادی است.